Tentamenweek. Daar is ie weer. Leraren hebben het al een maand over hoe belangrijk deze week is. Ik kijk ze dan begrijpend aan, knik instemmend en ga weer verder met waar ik mee bezig was. "Plannen is belangrijk, niet alles op het laatste moment!" Ja, ja, ja.. Dat weten we allemaal allang.
Maar waarom blijft het dan zo moeilijk om het werkelijk te doen?! Planningen gaan bij mij altijd zo:
Drie weken van te voren
Planning maken welk vak ik in welke week ga samenvatten. Hoe optimistisch. Niet teveel in één week, anders red ik het nooit. Ja, dit ziet er goed uit. Dit is te doen.
Twee weken van te voren
Hmm, maar de helft afgekregen vorige week. Nee, we blijven optimistisch, ik heb tenminste íets gedaan. Ik heb al meer gedaan dan dat ik zou doen als ik geen planning had. Ja, het gaat goed. De rest kan ik nu ook nog steeds doen.
Een week van te voren
Oh crap, ik moet nog zoveel doen! Waarom heb ik dit niet eerder gedaan. Ik had woensdag tijd, en donderdag eigenlijk ook. Waarom deed ik het toen niet? *denkt terug aan woensdag* Ohja, toen ging ik mijn kast uitzoeken. *denkt terug aan donderdag* Oh.. Right, toen was ik aan het doorklikken op youtube. Herkenbaar? Je zoekt een filmpje op in youtube en voor je het weet ben je 20 filmpjes verder omdat je aan het doorklikken bent. Goed, ik heb nog een week, nu ga ik dit en dit doen.
De belangrijke week
STRESS!
Ja, zo gaat het ongeveer altijd. En ik zal er ook nooit van leren, door een keer me echt aan mijn planning te houden. Is er een oplossing voor het planningsprobleem? Ik heb hem nog niet gevonden..
To be continued...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten