Het nieuwe schooljaar is weer begonnen en de teksten komen nu mijn neus alweer uit. Ik heb vier vakken in de planning staan dit semester (t/m december) met een totaal van 42 studiepunten. Hard werken dus.
Hoewel ik nu pas een tweedejaars ben, verbaast de mentaliteit van de eerstejaars studenten me. Afgelopen maandag had ik college van een vak dat ik opnieuw moet doen. Dit college was het allereerste college voor de eerstejaars en die kwamen dan ook zeer enthousiast binnen. Te laat, luid pratend terwijl het college al zo'n tien minuten geleden van start gegaan was.
Nadat ik ongeveer een A4tje vol getypt had, keek ik eens om me heen en zag dat de meerderheid nauwelijks de datum opgeschreven had. In de pauze hoorde ik een meisje stoer tegen haar vrienden vertellen dat ze nog lekker vakantie gehouden had en de stof ergens volgende week wel een keer ging lezen. Iemand vroeg haar waarom ze deze studie gekozen had en het antwoord was zo heerlijk zonder enige interesse: "Tsja, ik wist niet wat ik anders moest doen en dit leek me wel chill, beetje films kijken en onzin lullen erover.."
Met dit soort mensen vraag ik me altijd af waarom je wilt studeren. Je komt hier omdat je meer wilt leren, toch? Je hoeft hier niet te zijn, je hoeft niets te lezen als je dat niet wilt? Studeren is zeer vrijblijvend, zeker bij mijn studie. Je hoeft niet aanwezig te zijn, want je kunt de meeste colleges online terugkijken.
Mijn vriend en ik hebben ons hier al vaker over verbaasd. Studeren moet je doen omdat je het leuk vindt en geïnteresseerd bent, niet omdat het moet. Je moet zelf alle verantwoordelijkheid dragen voor je studietijd, want het is geen middelbare school waar je docent je vertelt dat je nu echt aan het werk moet. De docenten op de universiteit boeit het werkelijk niets of jij het vak haalt of niet. Blijkbaar is dit nog niet helemaal doorgedrongen bij de meesten onder ons.
Goed, dat was het weer. Tijd om verder te lezen over het ontstaan van populaire muziek en de perspectieven en theorieën hierover!
woensdag 2 september 2015
donderdag 23 april 2015
Vragen over het nieuws en mediatheorie
Op het moment heb ik het best druk met mijn opleiding. Ik volg een vak genaamd 'mediatheorie' wat nogal nietszeggend is, omdat je daar zo ongeveer alles onder zou kunnen verstaan. Toch vind ik het een ontzettend interessant vak, omdat er niet echt goede of foute theorieën zijn over de media en technologieën. We zijn nu aangekomen op het punt waarbij je je af kunt vragen wat in de media ons geheugen beïnvloedt. Is dit de hedendaagse technologie, de manier van berichtgeving of een combinatie van beide?
Ik weet dat Guido Weijers niet echt een wetenschappelijke status heeft -helemaal niet zelfs- maar hij had in zijn laatste oudejaarsconference een bijzondere uitspraak wat me aan het denken zette: "Als je dagelijks het nieuws kijkt, weet je precies hoe de wereld (normaal gesproken) niet in elkaar zit". Dit is interessant, want het zegt heel veel over onze kijk op het nieuws. Het nieuws brengt items die, zoals het woord al zegt, nieuw zijn en anders dan het gebruikelijke. Zo zei hij, dat het nieuws is wanneer Noord Korea en Zuid Korea een wapenstilstand hebben, want dit is anders dan het gebruikelijke. (treurig)
Nu vraag ik me af in welke mate de berichtgeving van kranten en nieuwsuitzendingen invloed heeft op wat wij, als onschuldige kijkers, weten van de wereld en onthouden van de geschiedenis. Wie zegt dat wat wij nu van de wereldpopulatie en de geschiedenis weten, dat dit ook de juiste is. Wat nou als wij -okay bare with me here- in een soort George Orwell 1984 wereld leven en worden geïndoctrineerd door de manier van nieuwsberichtgeving. Ik geloof niet echt in complottheorieën, maar wie zegt dat er niet veel meer is dan dat er vrijgegeven wordt?
Wat betekent het precies, het beïnvloeden van het collectief geheugen? Wij, als Nederlanders, herdenken elk jaar de bevrijding van Nederland op 5 mei en dit wordt altijd uitgezonden op bijna alle publieke zenders. Blijkbaar moeten we dit blijven onthouden en herdenken volgens een bepaalde institutie. Ik begrijp dat dit een belangrijke gebeurtenis is in de Nederlandse geschiedenis, maar waarom herdenken we dit nog steeds na 70 jaar? Begrijp me niet verkeerd, ik heb ontzettend veel respect voor alle mensen die de oorlog meegemaakt hebben en gevochten hebben tot aan de bevrijding, maar toch denk ik dat dit over een jaar of tien, twintig, niet meer gedaan wordt. De reden hiervoor? Mijn hele generatie en de generatie voor mij hebben deze gebeurtenis niet meegemaakt. Wel zijn wij de nabestaanden van de generatie die het wel heeft meegemaakt. Over 20 jaar heeft niemand meer kennissen die hier werkelijke herinneringen aan heeft, dus is het dan nog relevant?
Ik denk dat de manier van berichtgeving zeker invloed heeft op onze beleving van de hedendaagse maatschappij. De vooroordelen over bepaalde bevolkingsgroepen komen voor een groot deel van de televisie en kranten. Ik betrap mezelf soms ook op het hebben van vooroordelen over mensen die ik niet ken, waardoor ik dan altijd een beetje teleurgesteld ben, in mezelf en in de instituties waar dit vandaan komt. Mensen worden niet geboren met vooroordelen over anderen, deze worden gevormd door de sociale instituties om je heen, bewust of onbewust.
Anyways, dit was weer een heerlijk ongestructureerd stuk over vragen die ik heb over de manier van het brengen van nieuws en hoe dit ons geheugen en onze meningen beïnvloedt.
Ik weet dat Guido Weijers niet echt een wetenschappelijke status heeft -helemaal niet zelfs- maar hij had in zijn laatste oudejaarsconference een bijzondere uitspraak wat me aan het denken zette: "Als je dagelijks het nieuws kijkt, weet je precies hoe de wereld (normaal gesproken) niet in elkaar zit". Dit is interessant, want het zegt heel veel over onze kijk op het nieuws. Het nieuws brengt items die, zoals het woord al zegt, nieuw zijn en anders dan het gebruikelijke. Zo zei hij, dat het nieuws is wanneer Noord Korea en Zuid Korea een wapenstilstand hebben, want dit is anders dan het gebruikelijke. (treurig)
Nu vraag ik me af in welke mate de berichtgeving van kranten en nieuwsuitzendingen invloed heeft op wat wij, als onschuldige kijkers, weten van de wereld en onthouden van de geschiedenis. Wie zegt dat wat wij nu van de wereldpopulatie en de geschiedenis weten, dat dit ook de juiste is. Wat nou als wij -okay bare with me here- in een soort George Orwell 1984 wereld leven en worden geïndoctrineerd door de manier van nieuwsberichtgeving. Ik geloof niet echt in complottheorieën, maar wie zegt dat er niet veel meer is dan dat er vrijgegeven wordt?
Wat betekent het precies, het beïnvloeden van het collectief geheugen? Wij, als Nederlanders, herdenken elk jaar de bevrijding van Nederland op 5 mei en dit wordt altijd uitgezonden op bijna alle publieke zenders. Blijkbaar moeten we dit blijven onthouden en herdenken volgens een bepaalde institutie. Ik begrijp dat dit een belangrijke gebeurtenis is in de Nederlandse geschiedenis, maar waarom herdenken we dit nog steeds na 70 jaar? Begrijp me niet verkeerd, ik heb ontzettend veel respect voor alle mensen die de oorlog meegemaakt hebben en gevochten hebben tot aan de bevrijding, maar toch denk ik dat dit over een jaar of tien, twintig, niet meer gedaan wordt. De reden hiervoor? Mijn hele generatie en de generatie voor mij hebben deze gebeurtenis niet meegemaakt. Wel zijn wij de nabestaanden van de generatie die het wel heeft meegemaakt. Over 20 jaar heeft niemand meer kennissen die hier werkelijke herinneringen aan heeft, dus is het dan nog relevant?
Ik denk dat de manier van berichtgeving zeker invloed heeft op onze beleving van de hedendaagse maatschappij. De vooroordelen over bepaalde bevolkingsgroepen komen voor een groot deel van de televisie en kranten. Ik betrap mezelf soms ook op het hebben van vooroordelen over mensen die ik niet ken, waardoor ik dan altijd een beetje teleurgesteld ben, in mezelf en in de instituties waar dit vandaan komt. Mensen worden niet geboren met vooroordelen over anderen, deze worden gevormd door de sociale instituties om je heen, bewust of onbewust.
Anyways, dit was weer een heerlijk ongestructureerd stuk over vragen die ik heb over de manier van het brengen van nieuws en hoe dit ons geheugen en onze meningen beïnvloedt.
vrijdag 9 januari 2015
Terugblik 2014
En toen was het ineens alweer 9 dagen 2015 en herinnerde ik me dat ik vorig jaar een bucketlist had gemaakt.
Het afgelopen jaar is er veel gebeurd. Veel negativiteit, maar ook veel positiviteit. 2014 is tot nu toe het jaar waarin ik het meest heb bereikt, denk ik. Ik heb mijn rijbewijs, VWO diploma en IB diploma gehaald. Drie prestaties waar ik hard voor heb moeten werken, geduld voor moest hebben en dingen voor op heb moeten geven. Ik ben erg trots en blij dat ik dit bereikt heb.
Sinds september ben ik aan een studie in Amsterdam begonnen en GAWD wat vind ik het leuk. Hoewel dit ook zeker niet zonder tegenslagen gaat, liggen alle kansen nog voor mij open.
Zo heb ik na mijn diploma uitreiking extra kunnen genieten van de week in New York die erop volgde. Hier vierden we mijn slaging, mijn vaders 50e verjaardag en onze laatste vakantie met ons gezin. Ik zal zeker nog eens teruggaan naar deze geweldige stad.
Dit jaar was zo anders dan ik me voor had kunnen stellen op 1 januari 2014. Ik heb geleerd dat hard werken veel op kan leveren. Ook heb ik geleerd dat je soms doelen, ideeën of mensen los moet laten om verder te kunnen met de volgende fasen in je leven. Het is belangrijk om altijd bij jezelf te blijven en je niet hoeven veranderen voor andere mensen. Vroeg of laat kom je daar vanzelf achter, maar liever laat dan nooit.
Ik heb besloten geen verwachtingen te hebben voor 2015. Ik wil me graag laten verrassen door dit jaar, zonder doelen vast te stellen.
Kortom, ik ben dit jaar weer een stuk wijzer geworden en ben klaar voor een nieuwe (oh wat cliché) start in 2015!
Het afgelopen jaar is er veel gebeurd. Veel negativiteit, maar ook veel positiviteit. 2014 is tot nu toe het jaar waarin ik het meest heb bereikt, denk ik. Ik heb mijn rijbewijs, VWO diploma en IB diploma gehaald. Drie prestaties waar ik hard voor heb moeten werken, geduld voor moest hebben en dingen voor op heb moeten geven. Ik ben erg trots en blij dat ik dit bereikt heb.
Sinds september ben ik aan een studie in Amsterdam begonnen en GAWD wat vind ik het leuk. Hoewel dit ook zeker niet zonder tegenslagen gaat, liggen alle kansen nog voor mij open.
Zo heb ik na mijn diploma uitreiking extra kunnen genieten van de week in New York die erop volgde. Hier vierden we mijn slaging, mijn vaders 50e verjaardag en onze laatste vakantie met ons gezin. Ik zal zeker nog eens teruggaan naar deze geweldige stad.
Dit jaar was zo anders dan ik me voor had kunnen stellen op 1 januari 2014. Ik heb geleerd dat hard werken veel op kan leveren. Ook heb ik geleerd dat je soms doelen, ideeën of mensen los moet laten om verder te kunnen met de volgende fasen in je leven. Het is belangrijk om altijd bij jezelf te blijven en je niet hoeven veranderen voor andere mensen. Vroeg of laat kom je daar vanzelf achter, maar liever laat dan nooit.
Ik heb besloten geen verwachtingen te hebben voor 2015. Ik wil me graag laten verrassen door dit jaar, zonder doelen vast te stellen.
Kortom, ik ben dit jaar weer een stuk wijzer geworden en ben klaar voor een nieuwe (oh wat cliché) start in 2015!
Abonneren op:
Posts (Atom)