Het nieuwe schooljaar is weer begonnen en de teksten komen nu mijn neus alweer uit. Ik heb vier vakken in de planning staan dit semester (t/m december) met een totaal van 42 studiepunten. Hard werken dus.
Hoewel ik nu pas een tweedejaars ben, verbaast de mentaliteit van de eerstejaars studenten me. Afgelopen maandag had ik college van een vak dat ik opnieuw moet doen. Dit college was het allereerste college voor de eerstejaars en die kwamen dan ook zeer enthousiast binnen. Te laat, luid pratend terwijl het college al zo'n tien minuten geleden van start gegaan was.
Nadat ik ongeveer een A4tje vol getypt had, keek ik eens om me heen en zag dat de meerderheid nauwelijks de datum opgeschreven had. In de pauze hoorde ik een meisje stoer tegen haar vrienden vertellen dat ze nog lekker vakantie gehouden had en de stof ergens volgende week wel een keer ging lezen. Iemand vroeg haar waarom ze deze studie gekozen had en het antwoord was zo heerlijk zonder enige interesse: "Tsja, ik wist niet wat ik anders moest doen en dit leek me wel chill, beetje films kijken en onzin lullen erover.."
Met dit soort mensen vraag ik me altijd af waarom je wilt studeren. Je komt hier omdat je meer wilt leren, toch? Je hoeft hier niet te zijn, je hoeft niets te lezen als je dat niet wilt? Studeren is zeer vrijblijvend, zeker bij mijn studie. Je hoeft niet aanwezig te zijn, want je kunt de meeste colleges online terugkijken.
Mijn vriend en ik hebben ons hier al vaker over verbaasd. Studeren moet je doen omdat je het leuk vindt en geïnteresseerd bent, niet omdat het moet. Je moet zelf alle verantwoordelijkheid dragen voor je studietijd, want het is geen middelbare school waar je docent je vertelt dat je nu echt aan het werk moet. De docenten op de universiteit boeit het werkelijk niets of jij het vak haalt of niet. Blijkbaar is dit nog niet helemaal doorgedrongen bij de meesten onder ons.
Goed, dat was het weer. Tijd om verder te lezen over het ontstaan van populaire muziek en de perspectieven en theorieën hierover!
woensdag 2 september 2015
donderdag 23 april 2015
Vragen over het nieuws en mediatheorie
Op het moment heb ik het best druk met mijn opleiding. Ik volg een vak genaamd 'mediatheorie' wat nogal nietszeggend is, omdat je daar zo ongeveer alles onder zou kunnen verstaan. Toch vind ik het een ontzettend interessant vak, omdat er niet echt goede of foute theorieën zijn over de media en technologieën. We zijn nu aangekomen op het punt waarbij je je af kunt vragen wat in de media ons geheugen beïnvloedt. Is dit de hedendaagse technologie, de manier van berichtgeving of een combinatie van beide?
Ik weet dat Guido Weijers niet echt een wetenschappelijke status heeft -helemaal niet zelfs- maar hij had in zijn laatste oudejaarsconference een bijzondere uitspraak wat me aan het denken zette: "Als je dagelijks het nieuws kijkt, weet je precies hoe de wereld (normaal gesproken) niet in elkaar zit". Dit is interessant, want het zegt heel veel over onze kijk op het nieuws. Het nieuws brengt items die, zoals het woord al zegt, nieuw zijn en anders dan het gebruikelijke. Zo zei hij, dat het nieuws is wanneer Noord Korea en Zuid Korea een wapenstilstand hebben, want dit is anders dan het gebruikelijke. (treurig)
Nu vraag ik me af in welke mate de berichtgeving van kranten en nieuwsuitzendingen invloed heeft op wat wij, als onschuldige kijkers, weten van de wereld en onthouden van de geschiedenis. Wie zegt dat wat wij nu van de wereldpopulatie en de geschiedenis weten, dat dit ook de juiste is. Wat nou als wij -okay bare with me here- in een soort George Orwell 1984 wereld leven en worden geïndoctrineerd door de manier van nieuwsberichtgeving. Ik geloof niet echt in complottheorieën, maar wie zegt dat er niet veel meer is dan dat er vrijgegeven wordt?
Wat betekent het precies, het beïnvloeden van het collectief geheugen? Wij, als Nederlanders, herdenken elk jaar de bevrijding van Nederland op 5 mei en dit wordt altijd uitgezonden op bijna alle publieke zenders. Blijkbaar moeten we dit blijven onthouden en herdenken volgens een bepaalde institutie. Ik begrijp dat dit een belangrijke gebeurtenis is in de Nederlandse geschiedenis, maar waarom herdenken we dit nog steeds na 70 jaar? Begrijp me niet verkeerd, ik heb ontzettend veel respect voor alle mensen die de oorlog meegemaakt hebben en gevochten hebben tot aan de bevrijding, maar toch denk ik dat dit over een jaar of tien, twintig, niet meer gedaan wordt. De reden hiervoor? Mijn hele generatie en de generatie voor mij hebben deze gebeurtenis niet meegemaakt. Wel zijn wij de nabestaanden van de generatie die het wel heeft meegemaakt. Over 20 jaar heeft niemand meer kennissen die hier werkelijke herinneringen aan heeft, dus is het dan nog relevant?
Ik denk dat de manier van berichtgeving zeker invloed heeft op onze beleving van de hedendaagse maatschappij. De vooroordelen over bepaalde bevolkingsgroepen komen voor een groot deel van de televisie en kranten. Ik betrap mezelf soms ook op het hebben van vooroordelen over mensen die ik niet ken, waardoor ik dan altijd een beetje teleurgesteld ben, in mezelf en in de instituties waar dit vandaan komt. Mensen worden niet geboren met vooroordelen over anderen, deze worden gevormd door de sociale instituties om je heen, bewust of onbewust.
Anyways, dit was weer een heerlijk ongestructureerd stuk over vragen die ik heb over de manier van het brengen van nieuws en hoe dit ons geheugen en onze meningen beïnvloedt.
Ik weet dat Guido Weijers niet echt een wetenschappelijke status heeft -helemaal niet zelfs- maar hij had in zijn laatste oudejaarsconference een bijzondere uitspraak wat me aan het denken zette: "Als je dagelijks het nieuws kijkt, weet je precies hoe de wereld (normaal gesproken) niet in elkaar zit". Dit is interessant, want het zegt heel veel over onze kijk op het nieuws. Het nieuws brengt items die, zoals het woord al zegt, nieuw zijn en anders dan het gebruikelijke. Zo zei hij, dat het nieuws is wanneer Noord Korea en Zuid Korea een wapenstilstand hebben, want dit is anders dan het gebruikelijke. (treurig)
Nu vraag ik me af in welke mate de berichtgeving van kranten en nieuwsuitzendingen invloed heeft op wat wij, als onschuldige kijkers, weten van de wereld en onthouden van de geschiedenis. Wie zegt dat wat wij nu van de wereldpopulatie en de geschiedenis weten, dat dit ook de juiste is. Wat nou als wij -okay bare with me here- in een soort George Orwell 1984 wereld leven en worden geïndoctrineerd door de manier van nieuwsberichtgeving. Ik geloof niet echt in complottheorieën, maar wie zegt dat er niet veel meer is dan dat er vrijgegeven wordt?
Wat betekent het precies, het beïnvloeden van het collectief geheugen? Wij, als Nederlanders, herdenken elk jaar de bevrijding van Nederland op 5 mei en dit wordt altijd uitgezonden op bijna alle publieke zenders. Blijkbaar moeten we dit blijven onthouden en herdenken volgens een bepaalde institutie. Ik begrijp dat dit een belangrijke gebeurtenis is in de Nederlandse geschiedenis, maar waarom herdenken we dit nog steeds na 70 jaar? Begrijp me niet verkeerd, ik heb ontzettend veel respect voor alle mensen die de oorlog meegemaakt hebben en gevochten hebben tot aan de bevrijding, maar toch denk ik dat dit over een jaar of tien, twintig, niet meer gedaan wordt. De reden hiervoor? Mijn hele generatie en de generatie voor mij hebben deze gebeurtenis niet meegemaakt. Wel zijn wij de nabestaanden van de generatie die het wel heeft meegemaakt. Over 20 jaar heeft niemand meer kennissen die hier werkelijke herinneringen aan heeft, dus is het dan nog relevant?
Ik denk dat de manier van berichtgeving zeker invloed heeft op onze beleving van de hedendaagse maatschappij. De vooroordelen over bepaalde bevolkingsgroepen komen voor een groot deel van de televisie en kranten. Ik betrap mezelf soms ook op het hebben van vooroordelen over mensen die ik niet ken, waardoor ik dan altijd een beetje teleurgesteld ben, in mezelf en in de instituties waar dit vandaan komt. Mensen worden niet geboren met vooroordelen over anderen, deze worden gevormd door de sociale instituties om je heen, bewust of onbewust.
Anyways, dit was weer een heerlijk ongestructureerd stuk over vragen die ik heb over de manier van het brengen van nieuws en hoe dit ons geheugen en onze meningen beïnvloedt.
vrijdag 9 januari 2015
Terugblik 2014
En toen was het ineens alweer 9 dagen 2015 en herinnerde ik me dat ik vorig jaar een bucketlist had gemaakt.
Het afgelopen jaar is er veel gebeurd. Veel negativiteit, maar ook veel positiviteit. 2014 is tot nu toe het jaar waarin ik het meest heb bereikt, denk ik. Ik heb mijn rijbewijs, VWO diploma en IB diploma gehaald. Drie prestaties waar ik hard voor heb moeten werken, geduld voor moest hebben en dingen voor op heb moeten geven. Ik ben erg trots en blij dat ik dit bereikt heb.
Sinds september ben ik aan een studie in Amsterdam begonnen en GAWD wat vind ik het leuk. Hoewel dit ook zeker niet zonder tegenslagen gaat, liggen alle kansen nog voor mij open.
Zo heb ik na mijn diploma uitreiking extra kunnen genieten van de week in New York die erop volgde. Hier vierden we mijn slaging, mijn vaders 50e verjaardag en onze laatste vakantie met ons gezin. Ik zal zeker nog eens teruggaan naar deze geweldige stad.
Dit jaar was zo anders dan ik me voor had kunnen stellen op 1 januari 2014. Ik heb geleerd dat hard werken veel op kan leveren. Ook heb ik geleerd dat je soms doelen, ideeën of mensen los moet laten om verder te kunnen met de volgende fasen in je leven. Het is belangrijk om altijd bij jezelf te blijven en je niet hoeven veranderen voor andere mensen. Vroeg of laat kom je daar vanzelf achter, maar liever laat dan nooit.
Ik heb besloten geen verwachtingen te hebben voor 2015. Ik wil me graag laten verrassen door dit jaar, zonder doelen vast te stellen.
Kortom, ik ben dit jaar weer een stuk wijzer geworden en ben klaar voor een nieuwe (oh wat cliché) start in 2015!
Het afgelopen jaar is er veel gebeurd. Veel negativiteit, maar ook veel positiviteit. 2014 is tot nu toe het jaar waarin ik het meest heb bereikt, denk ik. Ik heb mijn rijbewijs, VWO diploma en IB diploma gehaald. Drie prestaties waar ik hard voor heb moeten werken, geduld voor moest hebben en dingen voor op heb moeten geven. Ik ben erg trots en blij dat ik dit bereikt heb.
Sinds september ben ik aan een studie in Amsterdam begonnen en GAWD wat vind ik het leuk. Hoewel dit ook zeker niet zonder tegenslagen gaat, liggen alle kansen nog voor mij open.
Zo heb ik na mijn diploma uitreiking extra kunnen genieten van de week in New York die erop volgde. Hier vierden we mijn slaging, mijn vaders 50e verjaardag en onze laatste vakantie met ons gezin. Ik zal zeker nog eens teruggaan naar deze geweldige stad.
Dit jaar was zo anders dan ik me voor had kunnen stellen op 1 januari 2014. Ik heb geleerd dat hard werken veel op kan leveren. Ook heb ik geleerd dat je soms doelen, ideeën of mensen los moet laten om verder te kunnen met de volgende fasen in je leven. Het is belangrijk om altijd bij jezelf te blijven en je niet hoeven veranderen voor andere mensen. Vroeg of laat kom je daar vanzelf achter, maar liever laat dan nooit.
Ik heb besloten geen verwachtingen te hebben voor 2015. Ik wil me graag laten verrassen door dit jaar, zonder doelen vast te stellen.
Kortom, ik ben dit jaar weer een stuk wijzer geworden en ben klaar voor een nieuwe (oh wat cliché) start in 2015!
zondag 30 november 2014
Things I'm thankful for..
- Laatst zag ik een video van Tyler Ward, een jongen die ik al een tijdje volg op Youtube. Hij maakte een video van alles waar hij op het moment dankbaar voor was en dat inspireerde me voor deze blogpost -
De herfst is zo goed als afgelopen, morgen begint (officieel) de winter. Elke dag hoor ik mensen over het weer, hoe koud het is en dat het vroeg donker wordt. Jammer genoeg betrap ik mezelf erop dat ik soms ook tot deze groep behoor. Dus waarom niet een lijst van waar ik dankbaar voor ben? Een lijst van dingen die me blij maken op dit moment.
De meisjes van de basketbal. Iedereen gaat zo leuk en caring met elkaar om :)
Vriendinnetjes die je maar 1x in de maand kan zien, maar toch ken je elkaar door en door.
Online ordering, zodat je thuis rustig kan kijken of je het wel echt mooi vind
De kerstlichtjes in Amsterdam, zo worden de late uren op school toch een beetje goedgemaakt.
Een gezellige en hechte familie
Nieuwe mensen leren kennen, op werk, op school, THEY ARE EVERYWHERE!
Vooruitzichten op leuke events, zoals een weekend weg naar Antwerpen, gala van mijn studievereniging, Sinterklaas, Kerst, basketbalfeest etc etc etc
Dingen kunnen doen zonder rekening met anderen te hoeven houden,
Nieuwe catchy muziek
Dansjes door de huiskamer met mijn gekke ouders op rare muziek
Dingen van je wishlist/ to do list/ bucketlist af kunnen strepen
De winterkoffiesmaken van Starbucks (zeker na een tentamen!)
Films met geluid en kleur, na zoveel zwart-wit films zonder geluid te moeten zien :')
Een VWO diploma en een IB diploma op zak hebben.
En als allerlaatste, het feit dat ik me goed voel, dat ik kan doen en zeggen wat ik wil en dat mensen me waarderen om hoe en wie ik ben.
Spread the happiness :)
De herfst is zo goed als afgelopen, morgen begint (officieel) de winter. Elke dag hoor ik mensen over het weer, hoe koud het is en dat het vroeg donker wordt. Jammer genoeg betrap ik mezelf erop dat ik soms ook tot deze groep behoor. Dus waarom niet een lijst van waar ik dankbaar voor ben? Een lijst van dingen die me blij maken op dit moment.
De meisjes van de basketbal. Iedereen gaat zo leuk en caring met elkaar om :)
Vriendinnetjes die je maar 1x in de maand kan zien, maar toch ken je elkaar door en door.
Online ordering, zodat je thuis rustig kan kijken of je het wel echt mooi vind
De kerstlichtjes in Amsterdam, zo worden de late uren op school toch een beetje goedgemaakt.
Een gezellige en hechte familie
Nieuwe mensen leren kennen, op werk, op school, THEY ARE EVERYWHERE!
Vooruitzichten op leuke events, zoals een weekend weg naar Antwerpen, gala van mijn studievereniging, Sinterklaas, Kerst, basketbalfeest etc etc etc
Dingen kunnen doen zonder rekening met anderen te hoeven houden,
Nieuwe catchy muziek
Dansjes door de huiskamer met mijn gekke ouders op rare muziek
Dingen van je wishlist/ to do list/ bucketlist af kunnen strepen
De winterkoffiesmaken van Starbucks (zeker na een tentamen!)
Films met geluid en kleur, na zoveel zwart-wit films zonder geluid te moeten zien :')
Een VWO diploma en een IB diploma op zak hebben.
Spread the happiness :)
zondag 10 augustus 2014
Grote, Franse vriend
Sommige mensen zijn heel erg gehecht aan hun tijd en voedsel bij de McDonald's.
Stilte.
AU REVOIR!!!
--- Lees zin opnieuw ---
No seriously, dit verhaal is echt gewoon te belachelijk voor woorden. Blijkbaar kan je in Frankrijk je parkeerplaats reserveren en als stomme toeristen deze plek dan innemen, is dat 'not good'.
Deze zomer ging ik met mijn vriend naar Frankrijk. Supergoed idee, samen met de auto, 2 weken naar Zuid Frankrijk. Toen we aangekomen waren in Biarritz (erg zuidelijk stadje in de buurt van Spanje) gingen we op zoek naar wat te eten. Eerst wilden we even naar de McDo voor de free wifi, aangezien we al een weekje zonder internet hadden geleefd en dat is echt mission impossible in deze tijd :'). De parkeerplaatsen zaten rondom het restaurant (wacht, edit) vreetschuur, en we hadden bijna het hele rondje gehad, maar het was erg druk dus weinig parkeerplaatsen beschikbaar. Toen zagen we twee plekken achter ons een auto wegrijden. Dus wat doen wij, in zijn achteruit, zo de parkeerplek in. Opeens komt er van links een auto aangescheurd met een boze, gespierde fransman erin. Hij zal wel boos zijn omdat hij ook geen plek heeft, dachten wij. Hij zette zijn auto voor die van ons en keek ons zo'n 15 seconden lang aan. En echt gewoon, furious.
Ik probeerde nerveus mijn lachen in te houden. Wat wil hij nou, dat wij weer weggaan? Grappenmaker. Geen van beiden stapten we uit, omdat hij daar gewoon bleef staan en bleef kijken. Net toen ik uit wilde stappen stapt meneer uit zijn auto. Snel draaide ik mijn raampje dicht, terwijl mijn vriend zijn raampje nog even een stukje verder open draaide. Meneer de Fransman komt naast de auto staan en begint een heel verhaal in het Frans tegen ons, terwijl hij wild met zijn armen zwaait. Na ongeveer een tantrum van een minuut zegt mijn vriend in het Frans: Ik begrijp u niet.
Stilte.
"ENGLISH?" Fransman zal wel gedacht hebben; stomme toeristen.
Toen kwam zijn verhaal. 'IN FRANCE WE FOLLOW THE FLASHIES, LOOK! HERE WE DO NOT DO IT LIKE THIS, IS NOT GOOD.' (deze zin werd minstens 6 keer herhaald, flashies moesten gevolgd worden, want anders was het niet goed)
Ik begrijp Engels best wel goed, maar hier was geen touw aan vast te knopen. Na een paar minuten was het duidelijk dat je niet achteruit mocht parkeren, dat is blijkbaar niet 'good'. Misschien was dit ook wel onze eigen onnozelheid, aangezien het opzich een best logische gedachte is van deze meneer, maar dat terzijde. Fransman eindigde zijn speech met: This is my place NOW!
Tot mijn verbazing reed mijn vriend weg. Meen je dit? Hij zei: Ja joh, als hij zo graag deze plek wil, mag hij hem hebben.
Wij rijden door, zetten de auto op een plek voor de deur en zijn werkelijk nog eerder in de McDonald's dan onze grote vriend.
Sorry meneer, we hadden uw vlaggetje met uw naam op deze parkeerplek niet gezien. Hopelijk heeft u nog wel genoten van uw hamburger en nuggets.
AU REVOIR!!!
woensdag 18 juni 2014
Quotes en vragen
"It is not in the stars to hold our destiny but in ourselves" - William Shakespeare -
Bullshit... Gewoon bullshit
Vaak hoor je mensen zeggen: 'Je kan niet meer doen dan je best, als je dat gedaan hebt is het toch goed?'
Nee, zo werkt het niet. Als je met je uiterste best doen niets bereikt hebt, heb je je tijd verspild. Dan is het niet goed.
Als je na een paar keer falen je laatste kans hebt en je weet dat het misgaat, voelt het alsof het allemaal geen zin meer heeft. Waarom zou je blijven doorzetten als er gewoon nauwelijks resultaat uit komt? Doe ik iets boven mijn niveau, ligt dit boven mijn kunnen? Dit is een enge gedachte. Ik dacht altijd dat ik alles aan kon. Zo niet, dan probeerde ik nog een keer. Het feit dat je je eigen lot niet kan bepalen is vandaag maar weer eens duidelijk geworden. Hard werken resulteert niet altijd in succes, jammer genoeg. Als dit wel zo was had ik nu al een stuk meer bereikt in mijn 19-jarige leven.
Ik vraag me soms af waar het allemaal precies misging. Of nouja, waar eigenlijk niet? Na iets 3 keer over te doen heb je er eigenlijk ook wel weer genoeg van. Waarom kan een mens bepaalde dingen niet aan? Het is logisch dat sommigen harder moeten werken om hetzelfde resultaat te bereiken dan anderen. Dat is niet erg. Daar leer je van doorzetten en hard te werken. Je hoort dat dit soort mensen het meeste bereiken in het leven. Waar gaat het dan precies mis?
Andere partijen. Daar gaat het mis. Mensen die autoriteit hebben over jou, die jouw lot voor jou kunnen bepalen. Eigenlijk is dit te ziekelijk voor woorden, dat andere mensen jouw weg naar jouw doel kunnen belemmeren. Niet alleen omdat het voor deze 'zijlijn-mensen' vaak niks uitmaakt wat jij verder doet in je leven, maar ook omdat niemand je in de weg zou moeten staan voor iets wat jij graag wilt.
Soms vraag ik me dan toch af of er iets is wat ons tegenhoudt. Heeft falen te maken met onszelf? Zijn we zelf nog niet klaar voor wat er komen gaat? Het bijgelovige deel van mij zegt dan dat er iets moet zijn, een keuze die ik gemaakt hebt die niet goed voor mij zou zijn, waardoor het de stap er naartoe moeilijker gemaakt wordt door middel van falen. Of dit terecht is weet ik niet. Studeren zou een goede keuze moeten zijn, toch?
Aan de andere kant hoor ik ook vaak 'Het maakt niet uit hoe lang je erover doet, als je je doel maar haalt.' Wat is dan precies mijn doel? Want als ik hierna zou gaan studeren, zal dat ook niet moeiteloos gaan. Allemaal gedachtes gaan door mijn hoofd, zoals of ik wel de juiste keuze maak. Moet ik dit mezelf wel aan doen, wil ik weer teveel boven mijn kunnen gaan doen? Hoe leuk het me ook allemaal lijkt en hoe graag ik het ook allemaal wil, ik weet niet of dit het beste voor mij is.
Het is duidelijk dat ons lot niet altijd in onze handen ligt. Geluk is een groot deel hiervan, denk ik. Hoe lang je over het behalen van je doel doet ligt aan je eigen doorzetten. Ik denk, als je iets echt heel graag wilt, dan kom je er wel. Als je alles op alles zet, moet dat bijna wel. Je zal er in ieder geval nooit op achteruit gaan.
"I walk slowly, but I never walk backward.' - Abraham Lincoln -
Bullshit... Gewoon bullshit
Vaak hoor je mensen zeggen: 'Je kan niet meer doen dan je best, als je dat gedaan hebt is het toch goed?'
Nee, zo werkt het niet. Als je met je uiterste best doen niets bereikt hebt, heb je je tijd verspild. Dan is het niet goed.
Als je na een paar keer falen je laatste kans hebt en je weet dat het misgaat, voelt het alsof het allemaal geen zin meer heeft. Waarom zou je blijven doorzetten als er gewoon nauwelijks resultaat uit komt? Doe ik iets boven mijn niveau, ligt dit boven mijn kunnen? Dit is een enge gedachte. Ik dacht altijd dat ik alles aan kon. Zo niet, dan probeerde ik nog een keer. Het feit dat je je eigen lot niet kan bepalen is vandaag maar weer eens duidelijk geworden. Hard werken resulteert niet altijd in succes, jammer genoeg. Als dit wel zo was had ik nu al een stuk meer bereikt in mijn 19-jarige leven.
Ik vraag me soms af waar het allemaal precies misging. Of nouja, waar eigenlijk niet? Na iets 3 keer over te doen heb je er eigenlijk ook wel weer genoeg van. Waarom kan een mens bepaalde dingen niet aan? Het is logisch dat sommigen harder moeten werken om hetzelfde resultaat te bereiken dan anderen. Dat is niet erg. Daar leer je van doorzetten en hard te werken. Je hoort dat dit soort mensen het meeste bereiken in het leven. Waar gaat het dan precies mis?
Andere partijen. Daar gaat het mis. Mensen die autoriteit hebben over jou, die jouw lot voor jou kunnen bepalen. Eigenlijk is dit te ziekelijk voor woorden, dat andere mensen jouw weg naar jouw doel kunnen belemmeren. Niet alleen omdat het voor deze 'zijlijn-mensen' vaak niks uitmaakt wat jij verder doet in je leven, maar ook omdat niemand je in de weg zou moeten staan voor iets wat jij graag wilt.
Soms vraag ik me dan toch af of er iets is wat ons tegenhoudt. Heeft falen te maken met onszelf? Zijn we zelf nog niet klaar voor wat er komen gaat? Het bijgelovige deel van mij zegt dan dat er iets moet zijn, een keuze die ik gemaakt hebt die niet goed voor mij zou zijn, waardoor het de stap er naartoe moeilijker gemaakt wordt door middel van falen. Of dit terecht is weet ik niet. Studeren zou een goede keuze moeten zijn, toch?
Aan de andere kant hoor ik ook vaak 'Het maakt niet uit hoe lang je erover doet, als je je doel maar haalt.' Wat is dan precies mijn doel? Want als ik hierna zou gaan studeren, zal dat ook niet moeiteloos gaan. Allemaal gedachtes gaan door mijn hoofd, zoals of ik wel de juiste keuze maak. Moet ik dit mezelf wel aan doen, wil ik weer teveel boven mijn kunnen gaan doen? Hoe leuk het me ook allemaal lijkt en hoe graag ik het ook allemaal wil, ik weet niet of dit het beste voor mij is.
Het is duidelijk dat ons lot niet altijd in onze handen ligt. Geluk is een groot deel hiervan, denk ik. Hoe lang je over het behalen van je doel doet ligt aan je eigen doorzetten. Ik denk, als je iets echt heel graag wilt, dan kom je er wel. Als je alles op alles zet, moet dat bijna wel. Je zal er in ieder geval nooit op achteruit gaan.
"I walk slowly, but I never walk backward.' - Abraham Lincoln -
maandag 17 maart 2014
Dromen
Ik ben zo'n persoon dat heel vaak droomt en ook alle dromen onthoud als ik wakker word. Meestal herinner ik ze niet direct, maar dan gebeurt er iets of zie ik iemand waardoor het me te binnen schiet.
Daar komt het eerste punt al; ik moet altijd aan mensen vertellen dat ik over ze gedroomd heb. Vaak spelen deze personen bijrollen hoor, anders vertel ik het natuurlijk niet :') Meestal krijg ik dan de reactie van: "Uhh oke, wat droomde je dan" met een 'afwachtende maar op de hoede' blik. Dan pas realiseer ik me dat het een beetje een vreemde uitspraak is. Zeker omdat het zo schijnt te zijn dat dingen die je overdag bezig houden, dat je daar ook over droomt.
Maargoed, laatst droomde ik bijvoorbeeld over een jongen uit mijn klas. We stonden op een kruispunt en er was een derde persoon half aan het doodgaan op straat. Ik wilde diegene zijn ouders bellen, maar de jongen uit mijn klas schreeuwde naar mij dat ik dat ECHT niet mocht doen want dat wilde hij niet etc. Vervolgens belde ik 112, maar die namen niet op (???) dus stond ik daar in discussie te gaan met de jongen uit mijn klas.......
Ook droomde ik afgelopen week dat mijn zus haar verjaardag vierde in het restaurant waar ik werk. We kwamen aan in strandkleding (???) en daar kan je natuurlijk niet in werken dus haar vriend zou me wel even naar huis rijden. In de parkeergarage zei hij dat ik het wel zelf verder redde en ging hij weer weg. Vervolgens kom ik een meisje uit mijn klas tegen die mij zou brengen, maar toen kwam ze een kledingwinkel tegen (???) dus regelde ze een vriend van haar die me kon brengen. Die probeerde me aan te randen dus rende ik naar huis, terwijl ik achtervolgd werd door de zus van mijn oma met een mes. (logisch toch?) Toen ik eenmaal thuis was en de deur achter me dichtgeslagen had, keek zij door het sleutelgat en draaide met het mes het slot om, waardoor ze binnen kon. Ik rende naar de slaapkamer van mijn ouders en mijn vader en ik gingen de woonkamer in. Daar stond ze nog steeds. Voordat ik het wist ramde ik haar hoofd tegen de tafel, meerdere keren achter elkaar. Een paar seconden later werd ik doodgeschoten, want blijkbaar had ze ook nog een pistool. Ik zag mezelf neerstorten op de grond en toen werd ik wakker.
Er zijn boeken die je dromen kunnen verklaren. Vaak zit er een bepaalde gedachte achter, dat je bijvoorbeeld veel stress hebt of ergens bang voor bent. Zoals ik al zei, het gaat meestal over dingen die je overdag bezig houden. Maarja, de zus van mijn oma, bewapend met een mes en pistool, houd me niet echt bezig op het moment...
Ik heb een tijdje terug ook een leuke situatie gecreëerd toen ik in de trein zat. Ik was met drie vriendinnen uit eten gegaan en ging met één vriendin terug naar huis met de trein. Ik vertelde haar over een droom dat iemand me bedreigd had om me te vermoorden (nu lijkt het alsof al mijn dromen over moord gaan :') ). Opeens komt er een zwerver naast ons zitten en begint mee te doen in het gesprek. "Wie zei dat tegen je?" Ik: "Oh nou, het is niet echt gebeurd hoor." Hij: "Waar woont die vent dan? Dat moet je echt niet pikken hoor!" Mijn vriendin en ik keken elkaar aan en ik wist gewoon al dat het geen zin had om uit te leggen dat het een droom had, aangezien hij zich er al zo in verdiept had. "Nou, hij woont in Amsterdam.." zei ik terwijl mijn vriendin en ik allebei zitten te grinniken. Hij: "Nou zeg maar als je hem nog ziet, dat Oscar hem wel ff grijpt! Jaa want dat ben ik. Je moet niet bang voor hem zijn hoor, als iemand zoiets zegt doet ie het meestal niet. Voor de stille mensen, daar moet je bang voor zijn. Ja, zo iemand ben ik!" Hij neemt nog een slok van zijn blik bier. Mijn vriendin en ik keken elkaar aan... Dit werd een beetje ongemakkelijk. Vervolgens begint hij een heel verhaal over dat zijn dochter zijn vriendin zou ontmoeten de dag erna en dat zijn vriendin altijd zei dat ie er zo nuchter uitzag. Maar dat was hij natuurlijk helemaal niet, want hij had weer bier gedronken en was weer *zijn woorden* fly-high. (Bedenk je even dat wij met z'n 2en in deze trein zaten om 11 uur s'avonds en er was verder bijna niemand in de hele trein, laat staan in onze buurt.) Wij stappen uit op onze halte en gaan zo snel mogelijk naar huis.
Dit zijn allemaal wat heftigere dromen, maar ik heb ook vaak random dingen. Zo heb ik bijvoorbeeld geskied op de trap, heb ik diepgaande gesprekken met mijn konijn en heb ik staan tandenpoetsen met een docent Nederlands.
Toch vraag ik me af of er toch ergens diepliggende betekenissen zijn achter dromen. Ik kan het me niet voorstellen eerlijk gezegd, maar als ze er zijn dan zijn ze vast erg ver gezocht.
Daar komt het eerste punt al; ik moet altijd aan mensen vertellen dat ik over ze gedroomd heb. Vaak spelen deze personen bijrollen hoor, anders vertel ik het natuurlijk niet :') Meestal krijg ik dan de reactie van: "Uhh oke, wat droomde je dan" met een 'afwachtende maar op de hoede' blik. Dan pas realiseer ik me dat het een beetje een vreemde uitspraak is. Zeker omdat het zo schijnt te zijn dat dingen die je overdag bezig houden, dat je daar ook over droomt.
Maargoed, laatst droomde ik bijvoorbeeld over een jongen uit mijn klas. We stonden op een kruispunt en er was een derde persoon half aan het doodgaan op straat. Ik wilde diegene zijn ouders bellen, maar de jongen uit mijn klas schreeuwde naar mij dat ik dat ECHT niet mocht doen want dat wilde hij niet etc. Vervolgens belde ik 112, maar die namen niet op (???) dus stond ik daar in discussie te gaan met de jongen uit mijn klas.......
Ook droomde ik afgelopen week dat mijn zus haar verjaardag vierde in het restaurant waar ik werk. We kwamen aan in strandkleding (???) en daar kan je natuurlijk niet in werken dus haar vriend zou me wel even naar huis rijden. In de parkeergarage zei hij dat ik het wel zelf verder redde en ging hij weer weg. Vervolgens kom ik een meisje uit mijn klas tegen die mij zou brengen, maar toen kwam ze een kledingwinkel tegen (???) dus regelde ze een vriend van haar die me kon brengen. Die probeerde me aan te randen dus rende ik naar huis, terwijl ik achtervolgd werd door de zus van mijn oma met een mes. (logisch toch?) Toen ik eenmaal thuis was en de deur achter me dichtgeslagen had, keek zij door het sleutelgat en draaide met het mes het slot om, waardoor ze binnen kon. Ik rende naar de slaapkamer van mijn ouders en mijn vader en ik gingen de woonkamer in. Daar stond ze nog steeds. Voordat ik het wist ramde ik haar hoofd tegen de tafel, meerdere keren achter elkaar. Een paar seconden later werd ik doodgeschoten, want blijkbaar had ze ook nog een pistool. Ik zag mezelf neerstorten op de grond en toen werd ik wakker.
Er zijn boeken die je dromen kunnen verklaren. Vaak zit er een bepaalde gedachte achter, dat je bijvoorbeeld veel stress hebt of ergens bang voor bent. Zoals ik al zei, het gaat meestal over dingen die je overdag bezig houden. Maarja, de zus van mijn oma, bewapend met een mes en pistool, houd me niet echt bezig op het moment...
Ik heb een tijdje terug ook een leuke situatie gecreëerd toen ik in de trein zat. Ik was met drie vriendinnen uit eten gegaan en ging met één vriendin terug naar huis met de trein. Ik vertelde haar over een droom dat iemand me bedreigd had om me te vermoorden (nu lijkt het alsof al mijn dromen over moord gaan :') ). Opeens komt er een zwerver naast ons zitten en begint mee te doen in het gesprek. "Wie zei dat tegen je?" Ik: "Oh nou, het is niet echt gebeurd hoor." Hij: "Waar woont die vent dan? Dat moet je echt niet pikken hoor!" Mijn vriendin en ik keken elkaar aan en ik wist gewoon al dat het geen zin had om uit te leggen dat het een droom had, aangezien hij zich er al zo in verdiept had. "Nou, hij woont in Amsterdam.." zei ik terwijl mijn vriendin en ik allebei zitten te grinniken. Hij: "Nou zeg maar als je hem nog ziet, dat Oscar hem wel ff grijpt! Jaa want dat ben ik. Je moet niet bang voor hem zijn hoor, als iemand zoiets zegt doet ie het meestal niet. Voor de stille mensen, daar moet je bang voor zijn. Ja, zo iemand ben ik!" Hij neemt nog een slok van zijn blik bier. Mijn vriendin en ik keken elkaar aan... Dit werd een beetje ongemakkelijk. Vervolgens begint hij een heel verhaal over dat zijn dochter zijn vriendin zou ontmoeten de dag erna en dat zijn vriendin altijd zei dat ie er zo nuchter uitzag. Maar dat was hij natuurlijk helemaal niet, want hij had weer bier gedronken en was weer *zijn woorden* fly-high. (Bedenk je even dat wij met z'n 2en in deze trein zaten om 11 uur s'avonds en er was verder bijna niemand in de hele trein, laat staan in onze buurt.) Wij stappen uit op onze halte en gaan zo snel mogelijk naar huis.
Dit zijn allemaal wat heftigere dromen, maar ik heb ook vaak random dingen. Zo heb ik bijvoorbeeld geskied op de trap, heb ik diepgaande gesprekken met mijn konijn en heb ik staan tandenpoetsen met een docent Nederlands.
Toch vraag ik me af of er toch ergens diepliggende betekenissen zijn achter dromen. Ik kan het me niet voorstellen eerlijk gezegd, maar als ze er zijn dan zijn ze vast erg ver gezocht.
Abonneren op:
Posts (Atom)