!!BEWARE!!, hier komt een frustratie ramble..
Nu de tentamenweek voorbij is heb ik weer tijd om over andere dingen na te denken dan toetsen en examenstof. Zo zat ik net bij economie en had ik het er met een vriendin over hoe slecht het tentamen was gegaan en over hoe oneerlijk de wereld verdeeld is. Hoe dramatisch dat ook klinkt, het is de realiteit. Ik zal een beeld schetsen van de samenstelling van de samenleving in Nederland.
Je hebt eigenlijk een paar soorten mensen:
1. Belachelijk slimme mensen die keihard werken en daardoor hoge cijfers halen / veel doelen bereiken.
2. Belachelijk slimme mensen die niets hoeven te doen om toch dingen te bereiken op redelijk niveau.
3. De gemiddelde mens, die gewoon werkt en daarvoor een resultaat krijgt dat past bij het aantal inzet.
4. Mensen zoals ik, die keihard moeten werken voor het minimale resultaat.
Het is oké, sommige mensen moeten eenmaal harder werken dan anderen. Hieruit ontstaat discipline en de wilskracht om meer te bereiken dan anderen. Wat dan weer jammer is, is dat de mensen die geen zak doen op deze wereld moeten dat altijd laten weten aan de hardwerkers. (wat uiteindelijk weer demotiverend is). Toch mogen de hardwerkers voor minimaal resultaat echt niet zeuren hoor, zeker niet in Nederland, want vergeleken met andere mensen in deze wereld mag je blij zijn dat je op school zit.
Nederland is op zoek naar een steeds slimmere samenleving. Op zich is dit logisch, want mensen worden ook (gemiddeld :') ) steeds slimmer en er moet een uitdaging blijven zodat we ons ook steeds verder blijven ontwikkelen. Daarom worden normen verhoogd en daalt het percentage van de mensen die slagen (op welk gebied dan ook). Zo is gebleken dat, omdat de scores van leerlingen steeds hoger worden, dat de norm is aangepast zodat niet iedereen slaagt. Dit zou betekenen dat eerdere generaties dus makkelijker slagen dan mensen van de generaties daarop. Of het eerlijk is, is een ander verhaal. Als ik mensen hoor over dat ze vroeger zoveel moesten doen op school, twijfel ik altijd of het te vergelijken is met het schoolsysteem van nu.
Wat ook frustrerend is, is dat je soms niet de macht over jezelf beschikt. Andere mensen bepalen wat er gebeurt met jouw geld, jouw prestaties en jouw leven in het algemeen. Mensen kunnen jouw doelen belemmeren, bewust of onbewust, en daar kan jij niks tegen doen. Zo is het leven. En daar kan je van balen en om huilen, maar geloof me, dat helpt niet. Uiteindelijk helpt het je misschien juist, omdat je steeds meer wilt en daar veel voor over hebt. Zo kom je erachter dat als je iets maar graag genoeg wilt, dat het je lukt, ook voor de mensen die alles 10x over moeten doen voordat iets gaat zoals jij het wilt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten